• Klub dziecięcy Balonik
  • Punkt przedszkolny Balonik

© 2023 by Art School. Proudly created with Wix.com

May 18, 2018

February 26, 2018

Please reload

Ostatnie posty

W poszukiwaniu przestrzeni do zabawy i wypoczynku.

October 14, 2019

1/5
Please reload

Wyróżnione posty

Relacje i ich znaczenie dla rozwoju człowieka.

October 20, 2017

„Lata pracy potwierdzały coraz oczywiściej, że dzieci zasługują na szacunek, zaufanie i życzliwość, że miło z nimi w pogodnej atmosferze łagodnych odczuwań, wesołego śmiechu, rześkich pierwszych wysiłków i zdziwień, czystych, jasnych, kochanych radości, że praca raźna, owocna i piękna.”

                                                     /Janusz Korczak Jak kochać dziecko.  Prawo dziecka do szacunku/

 

 

Siedzę sobie w naszym Baloniku i przyglądam się mrówczej pracy naszych opiekunek i nauczycielek. Jak z radością i entuzjazmem rozmawiają z dziećmi, jak cierpliwiwie odpowiadają na ich pytania, jak tulą i noszą na rękach. Ile mają w sobie empatii i pokory w rozwiązywaniu dziecięcych problemów. Pracują jak mrówki, na chwilę nie przystają. Stroją miny i wierszyki na gorąco układają, by zasmuconą twarzyczkę rozweselić, jak starają się odgadnąć najskrytsze pragnienia jeszcze dobrze nie mówiącego dziecka, jak szybko i zwinnie ubierają dzieci, by ostanie jesienne promienie słońca w parku złapać. I jestem dumna. Dumna z ich pracy i z ich wielkich serc wrażliwych na potrzeby dziecka.

 

 

Patrzę na roześmiane twarze dzieci, ochoczo wykonujące wszystkie zadania, skupione na pracy, siedzące w kręgu i zapatrzone w światełko kolorowej lampki. Biegnące na dźwięk dzwoneczka do jadalni, albo na zaproponowane zajęcia. I widzę z jak wielkim entuzjazmem malują, rysują, budują, szlaczki kreślą, literki poznają. Wkładają w to taki zapał, skąd one go mają. Nie czaka na nie nagroda, ale też kary nie będzie za błędy i potknięcia. Jak to się dzieje, że słuchają w skupieniu. Skąd w tych małych istotach tle zapału i motywacji wewnętrznej do poznawania świata.

 

 

Nagle pojawia się odpowiedź, jakże prosta i oczywista, a jednocześnie zupełnie przez wielu dorosłych lekceważona, a o której Janusz Korczak już w początkach XX wieku mówił, i której dostarczają najnowsze neurobiologiczne badania :  „dla poprawnego funkcjonowania sytemu motywacji decydujące znaczenia mają zainteresowanie własnym otoczeniem oraz uznanie i szacunek okazywane nam przez innych”  /Joachim Bauer „Co z tą szkołą”/

 

 

Profesor dr nauk med., neurobiolog, lekarz, psychiatra i psychoterapeuta Joahim Bauer pisze w swojej książce: „już sama perspektywa doświadczenia szacunku i uznania ze strony drugiego człowieka skutkuje intensywną aktywnością tego obszaru (przypis autorki: obszaru nagrody) mózgu. Jest sprawą oczywistą, że źródłem poczucia akceptacji i uznania – podstawowych warunków wewnętrznej motywacji – są stabilne relacje, przede wszystkim z rodzicami lub bliskimi krewnymi, a także z nauczycielami i innymi osobami odgrywającymi role mentorów. Poczucie własnej wartości może rozwinąć się w dziecku tylko wtedy, gdy ma ono przeświadczenie, że jest ważne dla bliskich mu osób; jedynie wtedy będzie przekonane, że jego życie ma sens i że dlatego warto dążyć do obranego celu. Pragnienie odczuwania sensu własnej egzystencji jest u dzieci biologicznie ugruntowaną potrzebą. Jeśli dziecko nie czuje, że ma dla kogoś znaczenie, nie tylko nie uruchomi w sobie motywacji, ale nie będzie się tez zdrowo rozwijać”.

 

 

Janusz Korczak pisał  „Rozumny wychowawca nie dąsa się, że nie rozumie dziecka, ale rozmyśla, poszukuje, wypytuje dzieci. One go pouczą, by ich nie urażał zbyt dotkliwie – byle chciał się uczyć”.

 

 

Dziękuję Wam kochane Ciocie za to ,że Wam się chce.

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Podążaj za nami